چندت نیاز و آز دواند به بر و بحر

ور صورتش نماید زیباتر از پری

گر قدر خود بدانی قدرت فزون شود

نیکونهاد باش که پاکیزه پیکری

دریاب وقت خویش که دریای گوهری

پیداست قطره ای که به قیمت کجا رسد

لیکن چو پرورش بودت دانه دری