باری گرت به گور عزیزان گذربود

لیکن تو را چه غم که به خواب خوش اندری

فارغ نشسته ای به فراخای کام دل

باری ز تنگنای لحد یاد ناوری

از سر بنه غرور کیایی و سروری

کانجا به دست واقعه بینی خلیل وار

بر هم شکسته صورت بتهای آزری