فرق عزیز و پهلوی نازک نهاده تن

از سر بنه غرور کیایی و سروری

کانجا به دست واقعه بینی خلیل وار

بر هم شکسته صورت بتهای آزری

مسکین به خشت بالشی و خاک بستری

تسلیم شو گر اهل تمیزی که عارفان

بردند گنج عافیت از کنج صابری