بردند گنج عافیت از کنج صابری

فرق عزیز و پهلوی نازک نهاده تن

مسکین به خشت بالشی و خاک بستری

تسلیم شو گر اهل تمیزی که عارفان

پیش از من و تو بر رخ جانها کشیده اند

طغرای نیک بختی و نیل بداختری

آن را که طوق مقبلی اندر ازل خدای