آن را که طوق مقبلی اندر ازل خدای

بردند گنج عافیت از کنج صابری

پیش از من و تو بر رخ جانها کشیده اند

طغرای نیک بختی و نیل بداختری

روزی نکرد چون نکشد غل مدبری

زنهار پند من پدرانه است گوش گیر

بیگانگی مورز که در دین برادری