مجال آنکه کند بر کسی ستمکاری

به دولت تو چنان ایمنست پشت زمین

که خلق در شکم مادرند پنداری

به زیر سایه عدل تو آسمان را نیست

کف عطای تو گر نیست ابر رحمت حق

چه نعمت است که بر بر و بحر می باری

مدیح، شیوه درویش نیست تا گویم