تو یاد هر که کنی در جهان بزرگ شود

یکی منم که به مدحش کنم شکرباری

ندید دشمن بی طالع آنچه از حق خواست

که یار با سر لطف آمدست و دلداری

مگر که دیگرش از یاد خویش بگذاری

وگر مرا هنری نیست یا خطایی هست

تو آن مکارم اخلاق خویش یاد آری