تا عیب جوی را نرسد بر تو مدخلی

بعد از خدای هر چه تصور کنی به عقل

ناچارش آخریست همیدون که اولی

خواهی که رستگار شوی راستکار باش

تیر از کمان چو رفت نیاید به شست باز

پس واجبست در همه کاری تاملی

باید که قهر و لطف بود پادشاه را