تو راست باش تا دگران راستی کنند

بی جهد از آینه نبرد زنگ صیقلی

حقگوی را زبان ملامت بود دراز

حق نیست اینچه گفتم؟ اگر هست گو بلی

دانی که بی ستاره نرفتست جدولی

خاص از برای وسوسه دیو نفس را

شاید گر این سخن بنویسی به هیکلی