زهی زمانه ناپایدار عهد شکن

پس از غرور جوانی و دست بالایی

دریغ بازوی سرپنجگی که برپیچد

ستیز دور فلک ساعد توانایی

چه دوستیست که با دوستان نمی پایی

که اعتماد کند بر مواهب نعمت

که همچو طفل ببخشی و باز بربایی