به زارتر گسلی هر چه خوبتر بندی

چه دوستیست که با دوستان نمی پایی

که اعتماد کند بر مواهب نعمت

که همچو طفل ببخشی و باز بربایی

تباه تر شکنی هر چه خوشتر آرایی

به عمر خویش کسی کامی از توبرنگرفت

که در شکنجه بی کامیش نفرسایی