شکوه پیری بگذار و علم و فضل و ادب

نخواستم که به قدر من اندر افزایی

مرا ملامت دیوانگی و سرشغبی

تو را سلامت پیری و پای برجایی

کجاست جهل و جوانی و عشق و شیدایی

چو با قضای اجل بر نمی توان آمد

تفاوتی نکند گربزی و دانایی