شاید که چشم چشمه بگرید به های های

دردی به دل رسید که آرام جان برفت

وان هر که در جهان به دریغ از جهان برفت

بر بوستان که سرو بلند از میان برفت

بالا تمام کرده درخت بلند ناز

ناگه به حسرت از نظر باغبان برفت