برق جهنده چون برود همچنان برفت

هشیار سرزنش نکند دردمند را

کز دل نشان نمی رود و دلنشان برفت

چشم و چراغ اهل قبایل ز پیش چشم

لیکن سموم قهر اجل را علاج نیست

بسیار ازین ورق که به باد خزان برفت

ما کاروان آخرتیم از دیار عمر