بقای سعد ابوبکر سعد زنگی باد

چو ماه دولت بوبکر سعد افل شد

طلوع اختر سعدش هنوز جان می داد

امید امن و سلامت به گوش دل می گفت

هنوز داغ نخستین درست ناشده بود

که دست جور زمان داغ دیگرش بنهاد

نه آن دریغ که هرگز به در رود از دل