وز لحد با زخم خون آلوده برخیزد دفین

لیکن از روی مسلمانی و کوی مرحمت

مهربان را دل بسوزد بر فراق نازنین

باش تا فردا که بینی روز داد و رستخیز

بر زمین خاک قدمشان توتیای چشم بود

روز محشر خونشان گلگونه حوران عین

قالب مجروح اگر در خاک و خون غلطد چه باک