چنین گفت رستم که کشتن بسست

گریزان برفتند بهری براه

شد از بی شبانی رمه تال و مال

همه دشت تن بود بی دست و یال

که زهر زمان بهر دیگر کسست

زمانی همی بار زهر آورد

زمانی ز تریاک بهر آورد