زمانی چو آهرمن آید بجنگ

همه خوبکاری بافزون کنید

چه بندی دل اندر سرای سپنج

که دانا نداند یکی را ز پنج

زمانی عروسی پر از بوی و رنگ

بی آزاری و جام می برگزین

که گوید که نفرین به از آفرین