هوس اوست دلم را چه توان گفت اگر

ندهم تا به قیامت دگر از دست آن را

در صفاتش نرسد گرچه بسی شرح دهد

طوطی طبع من آن بلبل پردستان را

دست بر سرو بلندش نرسد پستان را؟

نرگس مست وی آزار دلم می طلبد

آنکه در عربده می آورد او مستان را