گو بکن باری خدا را جانب یاری رعایت

ای صبا آرام جانی چون رسی آنجا که دانی

هم بکن گر می توانی یک مهم ما کفایت

آن بت چین و خطا را آن نگار بی وفا را

شحنه هجر تو هر دم می برد صبرم به یغما

داد خود را هم ستانم گر کند وصلت حمایت

جانستانی دلربایی پس ز من جویی جدایی