خود به شیر بیوفایی پروریدستست دایت

شحنه هجر تو هر دم می برد صبرم به یغما

داد خود را هم ستانم گر کند وصلت حمایت

جانستانی دلربایی پس ز من جویی جدایی

آن شکایتها که دارم از تو هم پیش تو گویم

نی چه گویم چون ندارد قصه هجران نهایت

در هوای زلف بستت در فریب چشم مستت