هرکسی را دلربایی همچو ذره در هوایی

نی چه گویم چون ندارد قصه هجران نهایت

در هوای زلف بستت در فریب چشم مستت

ساکن میخانه گردد زاهد صاحب ولایت

قبله هرکس به جایی قبله سعدی سرایت