بر کف من ز دست ساقی بزم

گویی آن وعده ها سرابی بود

روزگار وصال چون بگذشت

گویی آن روزگار خوابی بود

هر نفس ساغر شرابی بود

خسته مانده ام نمی پرسی

که مرا خسته خرابی بود