حبذا آنکه از زکات لبت

هر نفس ساغر شرابی بود

خسته مانده ام نمی پرسی

که مرا خسته خرابی بود

عاشقان تو را نصابی بود

سعدیا چون زمان وصل گذشت؟

ای دریغا که چون سرابی بود