جام عیش مرا نه دردی بود

که مرا پیش غمگساری بود

با لب یار و در بر دلدار

هر زمانیم کار و باری بود

گل وصل مرا نه خاری بود

ز اهوی شیرگیر روبه باز

دل بیچاره را شکاری بود