گرد آب حیات بر خورشید

گل وصل مرا نه خاری بود

ز اهوی شیرگیر روبه باز

دل بیچاره را شکاری بود

از خط او بنفشه زاری بود

همه اسباب عیشم آماده

یارب آن خود چه روزگاری بود