به گفتار و لبت جانا تویی شکر تویی قندم

به امیدت طربناکم به عشقت ( ... )

گهی از ذوق می گریم گهی از شوق می خندم

بسی تلخی چشیدستم که رویت را بدیدستم

به عشقت زار و حیرانم ز مدهوشی پریشانم

ز غیرت بیخ غیرت را ز دل یکبارگی کندم

نهال عشق ای دلبر به باغ دل ( ... )