ره صبر چون گزینم، من دل به باد داده

من خسته چون ندارم، نفسی قرار بی تو

به کدام دل صبوری، کنم ای نگار بی تو

که به هیچ وجه جانم، نکند قرار بی تو

صنما به خاک پایت، که به کنج بیت احزان

به ضرورتم نشیند، نه به اختیار بی تو