خاطر که گرفت با تو پیوند

من چون تو دگر ندیده ام خوب

منظور جهانیان و محبوب

دیگر نرود به هیچ مطلوب

ما را هوس تو کس نیاموخت

پروانه به جهد خویشتن سوخت

عشق آمد و چشم عقل بر دوخت