برخاستی و به دیدنت زنده شدیم

از روی نکو صبر نمی شاید کرد

لیکن نه به اختیار می باید کرد

خفتی و به خفتنت پراکنده شدیم

نقاب از بهر آن باشد که بربندند روی زشت

تو زیبایی به نام ایزد چرا باید که بربندی؟

می شنیدم به حسن چون قمری