نبود ضرور چهره زیبا را

علم است میوه، شاخه هستی را

فضل است پایه، مقصد والا را

نیکو نکوست، غازه و گلگونه

عاقل بوعده بره بریان

ندهد ز دست نزل مهنا را

ای نیک، با بدان منشین هرگز