کم دهدت گیتی بسیاردان

دید چو در دست تو افزار را

بار وبال است تن بی تمیز

روح چرا می کشد این بار را

به که بسنجی کم و بسیار را

تا نزند راهروی را بپای

به که بکوبند سر مار را