بگفت ای بیخبر، مرگ از چه نامی زندگانی را

یکی پرسید از سقراط کز مردن چه خواندستی

اگر زین خاکدان پست روزی بر پری بینی

که گردونها و گیتی هاست ملک آن جهانی را

چراغ روشن جانرا مکن در حصن تن پنهان