درافتادی چو با شمشیر نفس و در نیفتادی

فضیلت میشماری سرخوشی و کامرانی را

مکن روشن روان را خیره انباز سیه رائی

که نسبت نیست باتیره دلی روشن روانی را

بمیدانها توانی کار بست این پهلوانی را

بباید کاشتن در باغ جان از هر گلی، پروین

بر این گلزار راهی نیست باد مهرگانی را