گر توسن افلاک راهوار است

فضل است که سرمایه بزرگی است

علم است که بنیاد افتخار است

کس را نرساند چرا بمنزل

یکدل نشود ای فقیه با کس

آنرا که دل و دیده صد هزار است

چون با دگران نیست سازگاریش