در نار جهل از چه فکندیش، این دلست

آنکو فقیر کرد هوای را توانگر است

در رزمگاه تیره آلودگان نفس

روشندل آنکه نیکی و پاکیش مغفر است

در پای دیو از چه نهادیش، این سر است

شمشیرهاست آخته زین نیلگون نیام

خونابه هانهفته در این کهنه ساغر است