تا در رگ تو مانده یکی قطره خون بجای

در پای دیو از چه نهادیش، این سر است

شمشیرهاست آخته زین نیلگون نیام

خونابه هانهفته در این کهنه ساغر است

در دست آز از پی فصد تو نشتر است

همواره دید و تیره نگشت، این چه دیده ایست

پیوسته کشت و کندنگشت، این چه خنجر است