نتوان رهید ز آفت دزدی که آشناست

تو دیو بین که پیش رو راه آدمی است

تو آدمی نگر که چو دستیش رهنماست

بیگانه دزد را بکمین میتوان گرفت

بشناس فرق دوست ز دشمن بچشم عقل

مفتون مشو که در پس هر چهره چهره هاست

جمشید ساخت جام جهان بین از آنسبب