جان شاخه ایست، میوه آن علم و فضل و رای

ای دیده، راه دیو ز راه خدا جداست

گر فکر برتری کنی و بر پری بشوق

بینی که در کجائی و اندر سرت چهاست

در شاخه ای نگر که چه خوشرنگ میوه هاست

ای شاخ تازه رس که بگلشن دمیده ای

آن گلبنی که گل ندهد کمتر از گیاست