شمشیر جهان کند مینماند

کاین قصر ز شاهان باستانست

تو از پی گوری دوان چو بهرام

آگه نه که گور از پیت دوانست

تا مستی و خواب تواش فسانست

بس قافله گم گشته است از آنروز

کاین گمشده، سالار کاروانست