ز اسرار حقیقت مپرس کاین راز

تا ابر بهاری گهر فشانست

در کیسه خود بین که تا چه داری

گیرم که فلان گنج از فلانست

بالاتر از اندیشه و گمانست

ای چشمه کوچک بچشم فکرت

بحریست که بی کنه و بی کرانست