کدام نقطه که بیرون ز خط پرگاریست

قضا چو قصد کند، صعوه ای چو ثعبانی است

فلک چو تیغ کشد، زخم سوزنی کاریست

کدام شمع که ایمن ز باد صبحگهی است

عمارت تو شد است این چنین خراب ولیک

بخانه دگران پیشه تو معماریست

بدان صفت که تو هستی دهند پاداشت