نیاید به بن هرگز این گفت و گوی

سخن هرچ بایست توحید نیست

بنا گفتن و گفتن او یکیست

تو گر سخته ای شو سخن سخته گوی

بیک دم زدن رستی از جان و تن

همی بس بزرگ آیدت خویشتن

همی بگذرد بر تو ایام تو