گنجینه تو از چه سبب پاسبان نداشت

چون زنگ بست آینه دل، تباه شد

چون کند گشت خنجر فرصت، فسان نداشت

آذوقه تو از چه در انبار آز ماند

دیوارهای قلعه جان گر بلند بود

روباه دهر چشم بدین ماکیان نداشت

گر در کمان زهد زهی میگذاشتیم