آسوده خاطر این ره بی اعتبار را

قدرت بگوشمالی پیل دمان نداشت

از دل سفینه باید و از دیده ناخدای

در بحر روزگار، که کنه و کران نداشت

پروین، کسی سپرد که بار گران نداشت