سر بپیچاند و خود بر ره دیگر گردد

چرخ بر گرد تو دانی که چسان می گردد

همچو شهباز که بر گرد کبوتر گردد

اندرین نیمه ره، این دیو تو را آخر کار

خوش مکن دل که نکشتست نسیمت ای شمع

بس نسیم فرح انگیز که صرصر گردد

تیره آن چشم که بر ظلمت و پستی بیند