اندرز کرد مورچه فرزند خویشرا

بازرگان رسته عنوان نمی شود

آز و هوی که راه بهر خانه کرد سوخت

از بهر خانه تو نگهبان نمی شود

گفت این بدان که مور تن آسان نمی شود

آنکس که همنشین خرد شد، ز هر نسیم

چون پر کاه بی سر و سامان نمی شود