ما آدمی نیم، از ایراک آدمی

در راه خلق خار مغیلان نمی شود

ظلمی که عجب کرد و زیانی که تن رساند

جز با صفای روح تو جبران نمی شود

دردی کش پیاله شیطان نمی شود

پروین، خیال عشرت و آرام و خورد و خواب

از بهر عمر گمشده تاوان نمی شود