به پیگار بر خویشتن سنج نیز

بدانست خسرو که آن نیست گور

که برنگذرد گور ز اسپی بزور

برستم چنین گفت کین رنج نیز

برو خویشتن را نگه دار ازوی

مگر باشد آهرمن کینه جوی

چنین گفت رستم که با بخت تو