نترسد پرستنده تخت تو

برو خویشتن را نگه دار ازوی

مگر باشد آهرمن کینه جوی

چنین گفت رستم که با بخت تو

نه دیو و نه شیر و نه نر اژدها

ز شمشیر تیزم نیابد رها

برون شد بنخچیر چون نره شیر